ดีพอ รับได้ ไปรอด หรอยด้วย

4PointsOfMyLifeWorks

(20260812_2 บัฐชาชีวิต)

เมื่อวานนี้ที่งานที่ อ.บัณฑิต เรียกว่าวันประชาสังคมไทย

และให้ผมไปร่วมแลกเปลี่ยนทัศนะ คุณค่าการทำงานให้สังคม

ที่ผมเสนอ ๔ ประเด็น ที่คิดว่าเป็นธรรมชาติของมนุษย์แทบทุกคน

คือใฝ่ดี ได้รับการยอมรับ อยู่ได่รอด แล้วก็สนุกสนานท่ามกลางผู้คนและมิ่งมิตร

ดีที่ผมคิดนั้นไม่ได้ต้องดีแบบที่สุด

ขอแค่ดีพอแบบพอดีก็พอแล้ว

ส่วนรับได้นั้นอันที่จริงไม่ใช่ใครไหนที่ยอมรับ

แต่ตัวเองและมิ่งมิตรรับได้ก็เหลือแล้ว

คำว่ารอดนั้นถ้าให้ดีต้องไม่เพียงรอดแต่ตัวเรา

แต่หน่วยที่ทำก็รอดด้วย ไปด้วยกันกับทั้งสังคมด้วย ... ถ้าได้

ท้ายสุดคือสนุกด้วย ทั้งตัวเองและเพื่อนพี่น้องที่ร่วมไม้ร่วมมือกัน

นี้ที่น้อง Ann Sasawan Chirayus เพิ่งสรุปครับ

เขาทำได้ดีกว่าผมพูดเลยครับ ...

สรุปความที่คุณหมอพูดเมื่อวานนี้

#ความดีที่ต้องอยู่รอด

สรุปประเด็นจากช่วงนี้ได้ว่า “การทำงานเพื่อสังคม ต้องทำให้ความดีเกิดขึ้นจริง เป็นที่ยอมรับ และอยู่รอดได้”

แก่นสำคัญ

๑. งานของหอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ

- มุ่งพิทักษ์และรักษางานธรรมะของท่านพุทธทาสภิกขุ

- เชื่อมโยงงานธรรมะกับ มรดกวัฒนธรรมไทย

- ทำงานร่วมกับหน่วยงานและองค์กรสาธารณะหลากหลายด้าน ทั้งการพัฒนาพื้นที่ การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน เทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ ฯลฯ

- งานธรรมะจึงไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะกิจกรรมทางศาสนา แต่สามารถเชื่อมต่อกับ สังคม วัฒนธรรม การพัฒนา และภาคประชาสังคม

๒. ประสบการณ์สำคัญของคุณหมอ

การทำงานเพื่อสังคมหลายครั้งไม่ได้เกิดขึ้นจากการวางแผนเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจาก เครือข่าย คนที่ชวนกัน และจังหวะที่เหมาะสม

กรณีงานธรรมาภิบาลในวัด เริ่มจากการประสานงานของหลายฝ่าย และท้ายที่สุดนำไปสู่การร่วมมือกับมูลนิธิด้านนโยบายสาธารณะ

๓. “๔ คำ” ที่เป็นแก่นของการทำงานเพื่อสังคม

จากเนื้อหาที่ถอดมา เห็นชัดแล้ว ๓ ข้อ และกำลังนำไปสู่ข้อที่ ๔

๑) อยากเป็นคนดี

มนุษย์โดยพื้นฐานต้องการทำความดี และอยากเป็นคนดี

๒) อยากได้รับการยอมรับ

ความดีไม่ได้อยู่เพียงในใจของเรา แต่ต้องสามารถสื่อสารและสร้างการยอมรับจากผู้อื่นได้

๓) ต้องอยู่รอด

การทำความดีหรือการทำงานเพื่อสังคมต้องไม่ใช่สิ่งที่ “ดีแต่ไปต่อไม่ได้”

ต้องมีระบบ มีทรัพยากร มีคนรุ่นต่อไป และสามารถดำรงอยู่ได้จริง

“ไม่ใช่ว่าไปแล้วก็ดี แต่ต้องอยู่รอดด้วย”

ประเด็นนี้เชื่อมโยงกับประสบการณ์ของภาคประชาสังคมและ NGO ที่มีความตั้งใจดี มีคนทำงาน และมีความพยายามขับเคลื่อนสังคม แต่หลายเรื่องไม่สามารถดำรงพลังต่อเนื่องได้

๔. ประเด็นใหญ่ที่น่าสนใจ

สิ่งที่คุณหมอบัญชาชี้ให้เห็นคือ “ความดีอย่างเดียวไม่เพียงพอสำหรับการเปลี่ยนแปลงสังคม”

การทำงานเพื่อสังคมต้องตอบให้ได้ ๓ ชั้น

ดี → ได้รับการยอมรับ → อยู่รอดและไปต่อได้

และจากบริบททั้งหมด น่าจะนำไปสู่คำถามสำคัญว่า

“เราจะทำอย่างไรให้สิ่งที่ดี ไม่เพียงเกิดขึ้น แต่สามารถฝังตัวอยู่ในสังคมและดำรงต่อไปได้?”

๑๒ สค.๖๙ ๑๒๔๐ น

ทุ่งใหญ่ นคร

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2180856812809429&set=pcb.2180857519476025