แล้ว แม่-น้า-ป้า ของพวกเราก็เป็นกรรมการสมาคมกันทั้งนั้น

งานก็ง่าย ๆ ตั้งโต๊ะเก้าอี้ ปูสาดเสื่อ หาซื้อกินกันสนุก ๆ แบบง่าย ๆ กันอย่างที่เห็น

เมื่อผมกลับจาก มช.มาเมืองนคร
แม่-น้า-ป้า ก็ยังจัดอะไร ๆ กันอยู่
ก่อนที่จะลงทุนครั้งสำคัญ 
ทำเป็น "สวนขวัญเมืองนคร" ไม่รู้สมัยผู้ว่าฯ ไหน
แล้วก็ค่อย ๆ เคลื่อนมาจนถึงทุกวันนี้

ที่ ศาลาหน้า เป็นเหมือนปะรำพิธีเวลามีงาน
ส่วนศาลาหลังกำลังผุพังและร้างลง
ขณะที่แทบทุกพื้นที่ถูกใช้เป็นที่จอดรถ
พร้อมกับมีแผงค้าเข้ามาตั้งมั่นอยู่รายรอบ

ก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่า จะลงเอยอย่างไร
"ศาลาหน้าเมือง" ใน "สวนขวัญ" 
กลาง "ดงประดู่" อัน "ศักดิ์สิทธิ์" และ "แสนสนุก"
แห่งเมืองนคร

ประเดี๋ยวก็น่าจะรู้
ว่าท่านผู้มีอำนาจ หน้าที่ และเกี่ยวข้องมาก
จะว่ากันอย่างไร
ผมเองนั้นไม่มีอำนาจอะไร
ก็ขอทำหน้าที่ประมาณนี้นะขอรับ.

๓๑ พค.๖๐