๑๓ กับ ๖๔ ปีทีแล้ว

13 & 64 YearsAgo

(20261025_2 บัญชาชีวิต)

วันที่ ๒๓ - ๒๔ - ๒๕ สามวันนี้มีหลายอย่างให้จำ

ตั้งแต่สมเด็จพระปิยมหาราช สมเด็จญาณสังวร  สมเด็จพระพันปีสิริกิติ์

สำหรับผมมีอีก ๒ ทรงจำ

วันที่ ๒๔ เมื่อ ๑๓ ปีก่อน ตอนได้รับสายจาก อ. Opas Tantithakura

บอกว่า อ.หมู #ทิพวัลย์_สุทิน จากพวกเราไปแล้ว

นับเป็นการสูญเสียที่สุดเสียดายมากมาย

อาจารย์เป็นหนึ่งในคณาจารย์กลุ่มบุกเบิกสร้างวลัยลักษณ์

โดยเฉพาะมาเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาระบบงานพัฒนานักศึกษา

ที่ผมยกให้เป็นผู้ช่วยอธิการบดีตั้งแต่โน้น

นอกจากนั้นอาจารย์ยังเป็นกำลังสำคัญของการพัฒนาระบบการศึกษาทั่วไป

ของมหาวิทยาลัย ที่ผมเองยังฝากตัวเป็นลูกทีม

ในรายวิชาคุณภาพชีวิตด้วยครับ

การจากไปของอาจารย์เมื่อ ๑๓ ปีที่แล้วนั้นแสนสบาย

คือหลับไปแล้วไม่ตื่น พ้นทุกข์ที่พวกเรายังยังไม่รู้ว่าจะได้พ้นกันเมื่อไหร่

๑๓ ปีแล้ว เป็นอย่างไรไปถึงไหนก็ไม่รู้แล้ว

รู้แต่ว่าสุคติเป็นที่หมายแน่ครับ

ส่วนเมื่อ ๖๔ ปีก่อนนั้น ผมยังอายุ ๕ ขวบ

จำได้ว่าคืนนี้เมื่อปีนั้น ฝนตกหนักและลมแรงมาก

ทั้งบ้านมีน้ำฝนแทรกเข้ามาตามบานประตูหน้าต่างต้องเช็ดซับกันทั้งคืน

ท่ามกลางเสียงลมหวีดหวิว และหลายต้นไม้ในสนามหน้าบ้านล้มครืนโครม

ทั้งจำปี มะมุด และมะพลับต้นใหญ่

ตื่นเช้าจึงทราบว่าบ้านที่บริษัทก็หนักหนาพอกัน

ต้นจำปีใหญ่เกือบล้มทับทั้งบ้าน

แต่เมื่อกระแสลมพัดหวล ก็พาต้นกลับไปอีกทางอย่างรู้สึกอัศจรรย์

เช้าวันนั้นยังจำได้ นัางรถออกไปกับคุณตาขุนบวรถึงที่ท่าแพ

พบบ้านเรืทอน้สียหาย ต้นไม้ระเนระนาดตลอดทาง

รวมทั้งสะพานที่ท่าแพก็ขาดหาย

วันนี้ ๑๓ และ ๖๔ ปีแล้ว

เหมือนอะไร ๆ ก็ยังคล้าย ๆ เดิมครับ

๒๕ ตุลา ๖๙ ๑๑๑๑ น

บบท.มนศ.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2249323235962786&set=pcb.2249323362629440