คือ #ตราของโสนะ #ของมาตา และของ ...

TheSona'sAndMattha'sSeal

(20260422_1 รอยลูกปัด)

๙ ปีแล้วที่หนังสือนี้ออกมา

หลังการขุดค้นที่ยาวนานหลายฤดูกาลเมื่อกว่า ๒๐ ปีก่อน

ที่นำโดย #Berenice กับ อ.Praon Silapanth

ออกมาพอดีกับที่กำลังค้นคว้าทำงาน #สุวรรณภูมิ ให้ #GistDa

และทาง #Efeo อนุญาตให้แปลเป็นไทยใช้ตีพิมพ์ได้ในงานสุวรรณภูมิด้วย

แล้วเล่มนี้ถูกยืมวนไปหลายแวดวงนักวิชาการ

เมื่อวานเพิ่งกลับมาให้ได้พลิกอ่านอีกรอบ

ประกอบกับเมื่อวานนี้มีพบจารึกใหม่อีกจารึกบนคันฉ่องสำริดอย่างเอเชียกลาง

ก็เลยอ่านนี้ที่ #Brigitte ทำไว้

กับ #HarryFalk แห่งเยอรมัน

เป็นงานในบทที่ว่าด้วย #ตราประทับศิลาและหัวแหวนพบที่เขาสามแก้ว

เฉพาะ ๓ ชิ้นนี้ที่ขอยกมาเล่าอีก

๑) อันสีแดง พบที่ตีนเนินเขาที่ ๓

มัอักขระพราหมีจารึกสามด้าน อีกด้านมีตราธงสามเหลี่ยมกับตรีรัตนะ ๒ องค์

ด้านหนึ่งกับด้านสองไม่ต้องประทับอ่าน

เขียนว่า ของละตา ซึ่งเป็นชื่อที่ผู้หญิงนิยมตั้ง แปลว่า slender

ขณะที่อีกด้านที่ต้องส่องกระจกอ่าน

อ่านค้างไว้ว่า โส สะ นะ

ที่ต่อมา อ.อุเทน Tain Gree อ่านในงานสุวรรณภูมิศึกษาว่านี้คือ ของโสนะ

ที่ไม่รู้ได้ว่าโสนะไหน พระโสนะ ? หรือนายโสนะช่างทอง ?

ต้องค้นคว้าหาคำตอบกันต่อไป

ว่าแล้วเกี่ยวอะไรกับ แม่นางละตา

แล้วทำไมของแม่นางละตาไม่ต้องพลิกประทับ ...

๒) อันลูกกลม ที่แรกเจอพี่น้องบอกผมว่ามีลูกสนุ๊กด้วย

เมื่อผมเห็น พบว่ามีจารึกจึงเอามารักษาไว้

งานนี้เข่อ่านว่า ของมาตา เป็นอักษรสิงหลปรากฤต

ประมาณ พุทธศตวรรษที่ ๕

มีหลายคนบอกว่าหินเนื้อนี้เท่าที่เห็นเป็นชุดหินที่น่าจะสำคัญ

เพราะเห็นใช้ทำของสำคัญกันในอินเดียโบราณ

๓) ชิ้นนี้ ผมอยากชี้ชวนดูกันครับ

เพราะเหมือนร่างไว้แล้วทิ้งค้างด้วยกระเทาะแตก

อาจเป็นอีกหลักฐานชี้ว่ากาแกะเกิดขึ้นที่เขาสามแก้วไหม

คนที่เขาสามแก้วตรงคอคอดกระนี้รู้อ่านเขียนและใช้ภาษานี้มาตั้งแต่เมื่อกว่าสองพันปี สมัยสุวรรณภูมิแล้วไหมครับผม

๒๒ เมษา ๖๙ ๐๙๓๐ น

สโมสรธรรมทาน สวนโมกข์กรุงเทพ

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2083480689213709&set=pcb.2083481412546970