ไม่รู้ค่า ไม่ให้ค่า ให้ค่าคนละแนว ... อีกพิบัติภัยในมรดกวัฒนธรรม

OnValuing ... CulturalHeritages

(20260818_1 รอยลูกปัด)

เวทีว่าด้วยชีวิตและมรดกวัฒนธรรมกับภัยพิบัติ

ที่ #สยามสมาคม วันก่อนที่คุณ Kanitha Kasina-Ubol ชวนไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้

ผมเตรียมไป ๕ กรณีศึกษา

งานท่านอาจารย์พุทธทาส - หนีปลวกและความชื้น

จนออกมาเป็น หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ - สวนโมกข์กรุงเทพ

งานหนังสือใน The Library At Nakorn ที่ถูกน้ำท่วม

งาน ศูนย์รับบิณฑบาตคืนหนังสือบุดสมุดข่อยเมืองนคร ที่ถูกขโมยในราชภัฏนคร

แล้วก็งาน #ตึกยาว บวรนคร

ที่ต้องสู้ซ่อมรักษาเป็นการใหญ่

นี้กรณีที่ ๕ ทีออดมาเป็นงาน Suvarnabhumi Studies Center

และกระบวนงานการค้นคว้าว่าด้วย #สุวรรณภูมิ

ที่ผมเริ่มจากวัตถุวัฒนธรรมชิ้นน้อย

ที่ผ่านหน้าผ่านตาและผ่านมือผู้คนกันมาหลายสิบปี

แต่ต่างก็ไม่เห็นค่า ไม่ให้ค่า หรือให้ค่าก็คนละแนว

จนแทบไม่เหลือมากพอต่อการศึกษาค้นคว้าให้เป็นที่ประจักษ์

เช่น #อักขระจารึก บนจี้ลูกปัดตราประทับเหล่านี้

ที่ท่าน อ. Tain Gree ได้ทำการศึกษารายงานออกมา

รู้แล้วมีตะลึงตกใจ

เจอ #จารึกพราหมี อายุ ๒,๐๐๐ ปีที่ #คอคอดกระ บ้านเรา

ไม่แพ้ที่พบที่แดนอินเดีย

แถมที่จารึก บอกว่า #ของอโศก #ของมคธ #ของวัชชีบุตร #ของคงคา ฯลฯ !!!

หากวันนั้นผมไม่ตันสินใจเก็บไว้ได้อย่างนี้

 #มรดกวัฒนธรรม ทั้งหลายนี้

ย่อมกระจายหายสูญจากภัยแห่งความไม่รู้ค่า ไม่ให้ค่า

รวมทั้งแม้ให้ค่า ก็ให้กันไปในคนละแนวไหมครับ

อรุณสวัสดิ์เช้านี้ด้วยนี้จากชมพูทวีปครับ

๑๘ สค.๖๙ ๐๗๑๕ น

บทส.กทม.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=2186167902278320&set=pcb.2186169075611536