ตะกี้ได้เจอเดลินิวส์วันนี้ที่รายงานเมื่อครั้ง "ทรงผนวช" ๖๐ ปีก่อน ระหว่าง ๒๒ ตค.๒๔๙๙ - ๕ พย.๒๔๙๙ จากการสอบถามพระธรรมบัณฑิต เจ้าอาวาสวัดพระราม ๙ กาญจนาภิเษก ซึ่งขณะนั้นเป็นสามเณรอยู่ที่วัดบวรฯ

ผมจับใจในแบบอย่างซึ่งเป็นสำแดงแห่ง "ธรรมราชา" มากมาย อาทิ

"หม่อมฉันอยากบวช"
"ทรงมีเวลาน้อย ... เมื่อทรงผนวชแล้วต้องทรงเคร่งต่อการประพฤติปฏิบัติ ... จะมีวิธีใดแก้ได้บ้าง ..."
"ไม่ต้องเอามาเพราะจะหัดเดิน เวลาบวชจะได้เดินโดยไม่ต้องสวมรองเท้าได้สะดวก"
"การทรงประพฤติปฏิบัติตามพระวินัยของพระองค์ท่านนั้นไม่มีบกพร่องเลย ... เรื่องกฎระเบียบทรงเคร่งอย่างมาก ... ทรงครองพระองค์อยู่ในร่มกาสาวพัตรอย่างสมถะและสมบูรณ์ ... ทรงมีการเตรียมพระองค์มาเป็นอย่างดี พระสงฆ์ทั่วไปปฏิบัติอย่างไร พระองค์ก็ทรงทำอย่างนั้นเหมือนกัน"
"อาหารที่ทรงบิณฑบาตก็จะเป็นอาหารที่พระทั่วไปได้รับตามปกติ ... อย่างหมี่กรอบแม่ค้าชอบทำขาย คนก็ชอบซื้อเพราะราคาถูก ซึ่งพระองค์ก็ได้รับเช่นกัน ... รับบิณฑบาตถวายสมเด็จฯ (ซึ่งเป็นอุปัชฌาย์) จนถึงวันสุดท้ายของการทรงผนวช"
"อยากจะฉายพระรูปด้วย ... ไม่ได้เตรียมอะไรไว้ ... แล้วแต่จะโปรดฯ"

ลองอ่านและซึมซับรับเป็นอีกแบบอย่างแห่ง "ธรรมราชา" กันเองนะครับ.

๗ พย.๕๙